Het bekeringsverhaal van zuster Khadija

Het bekeringsverhaal van zuster Khadija

Salaam alaykoem (vrede zij met jullie), broeders en zusters!

Ik ben Jamie. De islamitische naam die ik heb gekozen, is Khadija. Ik ben 16 jaar oud, half Nederlands half Italiaans. Pas geleden heb ik me bekeerd tot de Islam – alhamdoe lillaah (alle lof komt toe aan Allah).

Ik ben met de Islam in contact gekomen doordat ik veel met moslima’s omga en daardoor begon ik er veel over te lezen. Ik begon over verschillende geloven te lezen, maar daar had ik niks mee. Bij de Islam kreeg ik antwoorden op al mijn vragen. Het klopt allemaal, dus ik begon meer en meer te lezen.

Het is ongeveer twee jaar dat ik er meer over lees, maar het laatste half jaar werd het steeds sterker. Ik at al ongeveer 3/4 maanden voor mijn bekering gaan haram meer.

Mijn moeder vond het in het begin een beetje moeilijk en moest eraan wennen. Mijn vader en mijn broers vinden het goed. Ze staan erachter – alhamdoe lillaah. Mijn collega’s op mijn werk reageren er goed op.

Op mijn school is het helaas minder; ik doe namelijk een kappersopleiding en daar mag je geen hoofddoek dragen, dus daar wacht ik nog mee. Maar in het algemeen vinden ze het raar. Ze begrijpen het niet. Maar zij zijn gewoon anders.

Nadat ik de shahaadah (geloofsgetuigenis) heb gedaan in de moskee voel ik me zo goed: een ware bevrijding! Elke keer als ik de Koran lees of luister, vind ik mijn rust.

Het punt dat ik me echt wilde bekeren, was dat ik er elke keer aan dacht. Ik had een droom over de hel en het paradijs. Toen realiseerde ik me: als ik morgen doodga als niet-moslim ga ik meteen naar de hel. Daardoor ging ik me die vrijdag meteen bekeren.

Ik ben nu alles aan het leren. Met de Wil van Allah ga ik beginnen met Koranlessen en leren bidden.

Dit is mijn verhaal in het kort. Ik hoop dat de mensen die zich nog willen bekeren er wat aan zullen hebben.